పై ఫొటో లోది సన్నగా పెనంపై ఎక్కువ నూనె వెయ్యకుండా కాల్చాను కానీ అసలు దిబ్బరొట్టె అంటే మూకుడులో గానీ మందపాటి ఇత్తడి గిన్నెలో గానీ మందంగా పిండి వేసి రొట్టె ఇంత లావున వచ్చేలా రెందువైపులా ఎర్రగా కాలుస్తారు. మామూలుగా మినపట్టులో మినపప్పు, ఇడ్లీ రవ్వ వేసి కాలుస్తాం కదా, దిబ్బరొట్టె లో ఇడ్లి రవ్వకు బదులుగా బియ్యం రవ్వ వాడతారు. ఉండ్రాళ్ళకు వాడే బియ్యం రవ్వ అన్నమాట. అందువల్ల రొట్టె బాగా పెచ్చుకట్టి కరకరలాడుతూ ఉంటుంది. దీనిలో ఎంత నూనె పోస్తే అంత రుచి..:)


చిన్నప్పుడు మా ఇంట్లో పెద్ద ఇనప ముకుడు ఒకటి ఉండేది అందులో ఇంత లావున మందంగా దిబ్బ రొట్టే వేసి అది నాలుగు ముక్కలు చెసి నలుగురికీ పెట్టేది అమ్మ. అంటే చిన్న చిన్నది నాలుగైదు కాకుండా ఒకే ఒక్కటన్నమాట! ఎర్రగా కాలిన ఆ పెచ్చు నాక్కావాలంటే నాక్కావాలి అని దెబ్బలాడుకుంటూ పెచ్చు తినేసి మధ్యలో ఉన్న భాగాన్ని వదిలేసేవాళ్లం..:)

దిబ్బరొట్టె కు కావాల్సినవి:
* ఒక గ్లాసు మినపప్పు
* రెండు గ్లాసులు బియ్యం రవ్వ(rice rawa)
* తగినంత ఉప్పు
* రొట్టె కాల్చటానికి మూడు నాలుగు చెంచాల నూనె

తయారీ:
* మినపప్పు ఇడ్లీ కి లాగానే మూడు నాలుగు గంటలు నానబెట్టుకుని మెత్తగా గ్రైండ్ చెయ్యాలి.
*  బియ్యం రవ్వ కూడా అలానే నానబెట్టి, గ్రైండ్ చేసిన మినప్పిండిలో ఇడ్లీ పిండి లాగ కలిపేసుకోవాలి.
* మూకుడులో రెండు చెంచాల నూనె వేసి నాలుగైదు గరిటెల పిండి వేసి మూత పెట్టేయాలి.
* మాడకుండా మధ్య మధ్య చూసుకుంటూ ఒక వైపు వేగాకా మరో వైపు తిప్పుకుని మరో చెంచా నూనె వెయ్యాలి.
* రెండు వైపులా ఎర్రగా కాలాగా దింపేసుకోవాలి.
* ఇది చల్లారిపోతే మెత్తబదిపోతుంది. వేడి మీద కరకరలాడుతుంటే రుచి అద్భుతంగా ఉంటుంది.
* కొబ్బరి పచ్చడి, టమాటా చట్నీ దేనితోనైనా దిబ్బరొట్టె తినచ్చు. కొందరు తేనె వేసుకుని కూడా తింటారు.

* మినపప్పు రుబ్బేప్పుడు కొంతమంది మిరియాలు, జీలకర్ర, ఎండు మిర్చి వేసి గ్రైండ్ చేస్తారు. కారమని నేనెప్పుడూ ట్రై చెయ్యలే..:)

ఇదేంటి అచ్చం పీజా లాగే ఉంది అని చూస్తున్నారా? ఇది ఇడ్లీ పిండితో వేసిన మినపట్టు. నాలుగు రోజులకు రుబ్బుకున్న ఇడ్లీ పిండి చివరకు వచ్చాకా ఇడ్లీలు పుల్లబడతాయని నేను చివరి పిండిని అట్లుగా వేస్తుంటాను.(చాలామంది ఇలానే చేస్తారు) వాటిని నేను ఉత్తి అట్లుగా కాక ఇలా రకరకాలుగా ప్రయోగాలు చేస్తానన్నమాట.


ఇక ఫోటోలోని దానిపై ఏమేమి పదార్ధాలు వేసానంటే:

* సోయా గ్రాన్యూల్స్

* టమాటా ముక్కలు

* సన్నగా పొడుగ్గా తరిగిన పచ్చిమిరపకాయ ముక్కలు

* గ్రేటేడ్ ఉల్లిపాయ ముక్కలు

* గ్రేటేడ్ అల్లం


ఈ ఫోటోలోది రోస్ట్ అయ్యాకా రూపం. బావుంది కదా?

చేసే విధానం:

ఈ అట్టు రుచి అంతా "సోయా గ్రాన్యూల్స్" వల్లే. ఒక లేయర్ పిండి వేసి మళ్ళీ కాసిని సోయా గ్రాన్యూల్స్ చల్లి, మళ్ళీ ఒక గరిట ఇడ్లీ పిండి వేసేసి పైన మళ్ళి సోయా గ్రాన్యూల్స్ + పైన చెప్పిన ఉల్లి, టమాటా మొదలైన ముక్కలు వేసు చక్కగా రోస్ట్ చేసుకుని లాగించటమే.



సోయా గ్రాన్యూల్స్ బజార్లో దొరుకుతాయి. అవి గోరువెచ్చని ఉప్పు నీటిలో వేసి ఐదు నిమిషాల తరువాత నీరు వంపేసి, గట్టిగా పిండేయాలి. అవి చపాతీ కూరల్లో కూడా ఓ గుప్పెడు వేస్కోవచ్చు. చేసే కూర ఏదైనా రుచి తేడా రాదు + పోషకాలు వెళ్తాయి. అదన్నమాట !

"కందట్టు" అంటే కంద దుంపతో అట్టు అన్నమాట. కందట్టు, బీరకాయ అట్టు రెండూ కూడా నాన్నగారి చిన్నప్పుడు మా తాతమ్మగారు(వాళ్ల అమ్మమ్మగారు) చేసేవారుట. గ్రైండర్ లేని కాలంలో రోట్లో (కంద ముక్కలు)రుబ్బి మరీ చేసేవారుట. ఎంత ఓపికో..

కావాల్సిన పదార్ధాలు:

కంద - 1/4kg
పచ్చిమిర్చి 3
చిన్న టీ గ్లాసులో సగం పెసరపప్పు
తగినంత ఉప్పు
చిటికెడు ఇంగువ

తయారీ:

* ముందుగా పెసరపప్పు నానబెట్టుకుని, నానాకా నీరు ఓడ్చేసి మిర్చి వేసి మెత్తగా రుబ్బుకోవాలి.(ఇది అట్టుకి బైండింగ్ ఏజెంట్ అన్నమాట)

* తరువాత విడిగా చిన్నగా తరుగుకున్న కంద ముక్కలను(పచ్చివే) కూడా కాస్తంత నీరు పోసి మెత్తగా రుబ్బుకోవాలి. రెండు కలిపి గ్రైండ్ చేస్తే కంద ముక్కలు మధ్య మధ్య ఉండిపోతాయి.

* గ్రైండ్ చేసుకున్న రెండు పదార్ధాలనూ, తగినంత ఉప్పునూ, చిటికెడు ఇంగువను వేసి ఓ గిన్నెలో బాగా కలపాలి.

* పెనం వేడెక్కాకా నెమ్మదిగా పిండిని అట్టులా వేయాలి. కంద జిగురుగా ఉంటుంది కాబట్టి పిండి అట్ల పిండిలా జారుగా ఉండదు. జాగ్రత్తగా పెనంపైన స్ప్రెడ్ చేసుకోవాలి. పెసరపప్పు ముద్ద కలిపాము కాబట్టి అట్టు సన్నగానే వస్తుంది. ఓ చిన్న చెంచాడు నూనె అట్టు చూట్టూ వేయాలి.

* ఇది చాలా నెమ్మదిగా కాలుతుంది. తక్కువ సెగ మీద కాస్తంత ఓపిగ్గానే కాల్చాలి.

* ఒక వైపు కాలాకా రెండో వైపు కూడా తిప్పుకుని కాలనివ్వాలి.

* ఈ అట్టును వేడి వేడి అన్నం లో తింటే చాలా బాగుంటుంది. విడిగా టిఫిన్ లా తినాలంటే అల్లప్పచ్చడో, కొబ్బరి చెట్నీనో అయితే బాగుంటుందేమో మరి.


నేను నిన్న రాత్రే మొదటిసారి కందట్టు చేసాను. బాగానే వచ్చింది. ఈ అట్టులోకి అల్లం, కొత్తిమీర, కేరెట్ కోరు వంటివి ఏడ్ చేస్తే ఎలా ఉంటుందో ఇంకా ప్రయోగం చెయ్యాల్సి ఉంది....:)

*** *** *** ***

కంద ఉపయోగాలు:

(ఇదివరకూ కంద బచ్చలి కూర టపాలో రాసాను. మళ్ళీ ఇక్కడ)

* దీనిలో మెగ్నీషియం, పొటాషియం, ఫాస్ఫరస్ కాక కాపర్,జింక్,సిలేనియం అనే ఖనిజాల ట్రేసెస్ కూడా ఉన్నాయి.

* omega 3 fatty acids చాలా ఎక్కువ కాబట్టి దినికి బాడ్ కొలెస్ట్రాల్ ను తగ్గించి, గుడ్ కొలెస్ట్రాల్ ను పెంచే గుణం ఉంది. అందువల్ల హైపర్టెన్షన్(హై బి.పి) ఉన్నవాళ్ళకు ఇది మంచిది.

* వేడి శరీరాన్ని చల్లబరిచే గుణం కూడా దీనికి ఉంది.

* ఫైబర్ చాలా ఎక్కువ కాబట్టి బరువును తగ్గించే గుణం ఉంది. సన్నబడాలనుకునే వాళ్ళు నిరభ్యంతరంగా ఇది తినచ్చు.

* హై ఫైబర్ వల్ల కాన్స్టిపేషన్ నుంచి కూడా రిలీఫ్ ను ఇవ్వగలదు కంద.

* పైల్స్ తో బాధపడేవారికి కూడా ఇది గొప్ప ఉపయోగకరం.

* దుంప కూర అనుకోకుండా డైయాబెటిక్ వాళ్ళు కూడా దీనిని హాయిగా తినచ్చు.

* కంద ఈస్ట్రోజన్ లెవెల్స్ పెంచుతుంది కాబట్టి స్త్రీల హార్మోనల్ బేలన్స్ కు ఇది చాలా ఉపయోగకరం. విటమిన్ B6 ఉండతమ్ వల్ల ప్రీ మెన్స్ట్రల్ సిండ్రోమ్ నుండి కూడా స్త్రీలకు రిలీఫ్ఫ్ ను అందించగలదు.

* అయితే దీనికి కూలింగ్ ఎఫెక్ట్ ఉండటం వల్ల సైనస్, ఆస్థ్మా, జలుబు శరీరం గలవారు డాక్టర్ సలహాతో మాత్రమే తినాలి.

* గర్భిణీ స్త్రిలు, పాలిచ్చే తల్లులు దీనిని తినకపోవటం మంచిది.

ఆదివారం పొద్దున్నే నాన్నకు ఫోన్ చేసి నాన్నా, పొద్దున్నే వడియాలు  పెట్టేసా అని ఆనందంగా చెప్పా. "ఏమిటే శీతాకాలంలో వడియాలు పెట్టే మొహం నువ్వూనూ..ఎండేదే? అన్నారు నవ్వుతూ. "మా కొత్త ఇంట్లో మేడ మీద బోలెడు ఎండ. మీ మనవరాలు రోజూ అమ్మా బోలెడు ఎండ వస్తోందే. ఏవన్నా వడియాలు పెట్టుకుందాం అని ఒకటే గొడవ." అన్నాన్నేను. మొన్నటి దాకా అపార్ట్మెంట్లో ఎండ మొహం కూడా తెలియక ఆరేసిన బట్టలు రెండురోజులకు ఆరటమే తెలుసు మాకు. అలాంటిది ఒక్కసారిగా ఈ కొత్తింట్లో స్వచ్ఛమైన, సహజమైన, చుర్రుమనే ఎండను చూడగానే మా ప్రాణాలు కుదుటపడటమే కాక నాట్యం చేయటం కూడా మొదలెట్టాయి.


ఇక పక్క వీధిలోని కూరల కోట్లో బూడిదగుమ్మడికాయలు చూసినప్పటి నుంచీ మనసు అటే లాగటం మొదలెట్టింది. ఎప్పుడో కాలేజీలో ఉన్నప్పుడు పెంచిన బూడిదగుమ్మడి పాదు, పండించిన పంచిన గుమ్మడి కాయలు, పెట్టిన వడియాలు అన్నీ గుర్తుకొచ్చేసాయి. ఓ శుభ ముహుర్తాన వెళ్ళి బేరమాడి ఒక బుల్లి బూడిదగుమ్మడికాయ కొనేసాను. ఇక శనివారం రాత్రి ముక్కలు తరిగేసాను.

వాటిని ఉప్పేసి మూటగట్టి నీళ్ళబిందె క్రింద పెట్టాను. చిన్నప్పుడు అమ్మ అయితే రోలు క్రింద పెట్టేది. మినపప్పు నానబెట్టి ఉంచాను. ఆదివారం పొద్దుటే ఇంగువ, పచ్చిమిర్చి,ఉప్పు వేసి పప్పు గ్రైండ్ చేసి ముక్కల్లో కలిపేసాను. మినప్పిండి నేను ఎక్కువ కలపను. ఈ వడియాలు  గుల్లగా ఉంటేనే టేస్ట్ బాగుంటాయి. అమ్మ కొన్ని పచ్చి మిరపకాయలతోనూ, కొన్ని పండు మిరపకాయలతోనూ కలిపి పెట్టేది.

ఇక ప్లేస్టిక్ కవర్ పెట్టుకెళ్ళి మాకోసమే అన్నట్లు డాబా మీద మధ్యలో ఉన్న సిమెంటు బెంచీ మీద వడియాలు  నిర్విఘ్నంగా పెట్టేసాను. రెండు రోజుల్లో శుభ్రంగా వడియాలు రెడీ అయిపోతాయి.

ఇక కాస్తంత పిండి అట్టు వేసుకోవటానికి దాచాను. బూడిద గుమ్మడి వడియాలు నాకు చాలా ఇష్టం. అలానే ఈ వడియాల పిండితో వేసే అట్టు కూడా నాకు భలే ఇష్టం.అన్నం తినే ముందు వేడి వేడిగా వేసుకుంటే బాగుంటాయి.

ఇదిగో ఇలా ఒక బుల్లి అట్లు రెండు వచ్చాయి. వేస్తూ వేస్తూనే ఒకటి లాగించేసాను, పోటీకెవరూ లేరు కాబట్టి అన్నంలోకి ఒకటి వేసుకున్నా.

"పేటా" అని బూడిదగుమ్మడితో చేసిన స్వీట్ అమ్ముతారు. చాలా బాగుంటుంది. చిన్నప్పుడు నాన్న ఢిల్లీ వెళ్ళినప్పుడల్లా మా కోసం తెచ్చేవారు. అదండి నా శీతాకాలం బూడిదగుమ్మడివడియాల కథ. ఇంతకూ మీకూ వడియాలు కావాలా? అట్టు కావాలా?

బీరకాయ అట్టు మా తాతమ్మగారు(నాన్న అమ్మమ్మగారు) మా చిన్నప్పుడు చేసేవారు. తరిగిన బీరకాయ ముక్కలూ, నానబెట్టిన గుప్పెడు బియ్యాన్ని కలిపి, పచ్చిమిర్చి వేసి రోటిలో రుబ్బి అట్టులా వేసి అన్నంలో (కూర బదులు) నెయ్యి వేసి, ముద్దలు చేసి తినిపించేవారు. ఆ రుచి నాలిక మీదే ఉంటుంది ఇప్పటికీ. వంటలో అంత గొప్ప చెయ్యి ఆవిడది. చాలా ఓర్పుగా, నిదానంగా చేసుకోవాల్సిన అట్లు ఇవి. రుచి మాత్రం అమోఘం. నాకు బాగా ఇష్టం.

పెద్దయ్యాకా తాతమ్మలా బీరకాయ అట్టు చేద్దామని చాలా సార్లు ప్రయత్నించి విఫలమయ్యాను....:) చిన్నప్పుడు తెలీదు మరి ఇలా వంటలు వండుతానని. లేకపోతే నాన్నమ్మ దగ్గర అడిగి రాసుకున్నట్లే తాతమ్మ దగ్గర కూడా చిట్కాలు రాసుకుని ఉండేదాన్ని. ఆవిడ నేను ఎనిమిదవ తరగతిలో ఉన్నప్పుడు కాలం చేసారు. ఇక నేను నా సొంత బుర్ర ఉపయోగించి బీరకాయ అట్టుపై ప్రయోగాలు చేసాను. కాస్తంత బియ్యం నానబెట్టి గ్రైండ్ చెయ్యటం, అది మెత్తగా అవక, అట్టు సరిగా రాక తిప్పలు పెట్టేది.

అప్పుడు తెలివిగా బియ్యానికి బదులు బియ్యప్పిండి ని వాడాను. ఈసారి పిండి బానే వచ్చింది కానీ అట్టు విరిగిపోయింది. ఆ తరువాత నేను పరిశోధనలవల్ల తెలుసుకున్నది ఏమిటంటే బీరకాయలో నీరు ఉంటుంది కాబట్టి ముక్కల్ని గ్రైండ్ చేసేప్పుడు నీళ్ళు పొయ్యకూడదు. ముద్ద తయారయ్యాకా కూడా అట్టు లాగ రూపాంతరం చెందటానికి ఒక బైండింగ్ ఏజెంట్ కావాలి. అది బియ్యమే కానఖ్ఖర్లేదు. ఏదో ఒక పిండి పదార్ధం బీరకాయముక్కలను అట్టు రూపంలో బైండ్ చెయ్యటానికి ఉండాలి అంతే.

ఇక అప్పటినుంచీ బియ్యప్పిండికి బదులు నానబెట్టిన పెసరపప్పు లేక గోధుమపిండి లేక జొన్న పిండో లేక శనగపిండో కలిపేసి అట్టు వెయ్యటం మొదలుపెట్టాను...:) కాకపోతే ఏ పీండి అయినా బీరకాయ రుచి పోకుండా తగుమాత్రంలోనే కలపాలి. Just అట్టు విరగకుండా అన్నమాట. so, మీరు కూడా రకరకలు ట్రై చెసి ఏ రుచి బాగుంటే ఆ రుచితో i.e ఆ పిండితో continue అయిపొండి.

విధానం:

* బీరకాయల్ని పైన చూపిన విధంగా సన్నటి చెక్కు తీసి, మిగిలిన తొక్కుతో కలిపి ముక్కలు చేసుకోవాలి.

* ఒక పెద్ద బీరకాయకు(nearly 300gms) --
-- రెండు పచ్చిమిరపకాయలు,
-- కాస్త కొత్తిమీర
-- గుప్పెడు నానబెట్టిన పెసరపప్పు
-- గుప్పెడు బియ్యప్పిండి

(ఈ రెండు పిండిలు బదులు పైన నేను రాసిన ఏ పిండి అయినా తగుమాత్రంలో ట్రై చెయండి)

మొత్తం కలిపి గ్రైండ్ చేసుకోవాలి. దాంట్లో ఒక చెంచా జీలకర్ర వేయాలి.
ఇలా ఉంటుంది ఆ పిండి --

అప్పుడు ఆ పిండిని పెనం మీద వేసుకోవాలి. ఇలా --

ఈ అట్లను స్టౌ తగ్గించే వేసుకోవాలి. లేకపోతే మాడిపోతాయి.
ఇవి మరీ పెద్దగా, సన్నగా రావు ఇవి. అందుకని చిన్న సైజ్ లోనే వేసుకోవాలి. low flame వల్ల టైం పడుతోందని, ఒకోసారి విరిగిపోతున్నాయని, నేను బీరకాయఅట్లను బుల్లి బుల్లిగా వెయ్యటం మొదలుపెట్టాను. ఇలా --

బేబీ బీరకాయట్లు అన్నమాట. చిన్నగా ఉంటాయి, లేట్గా వేగుతాయి, పోటీ వచ్చేవారు కూడా ఎవరూ లేరు కాబట్టి ఒక వాయి అయ్యే లోపూ ముందర వేసిన ప్లేట్ నేనే ఖాళీ చేసేస్తాను...:)

మా ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు మాత్రం నేనూ, అన్నయ్య కలిపి శాస్త్రోక్తంగా బిరకాయ అట్లు చేసుకుని తాతమ్మను తలుచుకుంటూ, ఆహ ఏమి రుచి అనుకుంటూ తినేస్తాము...!!
వీటికి చట్నీ ఏమీ అఖ్ఖర్లేదు. అన్నంలో కానీ ఉట్టిగా గాని తినేయచ్చు.
అదీ బీరకాయ అట్టు కథ. బాగుందా ??

అట్లు చాలా రకలు ఉన్నాయి. వాటిల్లో చేతి అట్లు ఒక రకం. పిండి కొంచెం గట్టిగా కలుపుకుని చేతితో(చెయ్యి కాలకుండా) పెనం మీద వేసే అట్టుని "చేతి అట్టు" అంటాము. అలా చేసుకునే చేతి అట్లలో ఒకటి సగ్గుబియ్యం అట్టు. సగ్గుబియ్యంతో ఒడియాలు,పరమాన్నం, హల్వా, కిచిడీ, వడలు మొదలైనవి ఎప్పుడూ చేసుకునేవే. ఈ సగ్గుబియ్యం అట్టు నా ఫ్రెండ్ దగ్గర నేర్చుకున్నాను. నాకు బాగా నచ్చుతుంది. స్టార్చ్ ఎక్కువ ఉంటుంది కాబట్టి వెయిట్ కాన్షియస్, డయాబెటిక్ అయితే వాడటం మంచిది కాదు. అయితే ఈ అట్టులో బంగాళాదుంపలు కలుపుతాం కాబట్టి పిల్లలకు మంచి ఎనర్జీ నీ ఇస్తుంది. నెలకోసారి సరదాగా ట్రైచేయచ్చు.

క్రింద బొమ్మలోనిది పెండలం మొక్క. ఈ మొక్క తాలూకూ వేరులే పెండలం దుంపలు. (చిలకడ దుంపల్లాగ). ముదురు గోధుమరంగులో సన్నగా పొడుగ్గా ఉంటాయి. వాటిల్లోంచి సగ్గుబియ్యం తయారు చేస్తారు. పెండలం(tapioca) నుంచి తయారుచేయబడిన సగ్గుబియ్యాన్ని tapioca pearls అంటారు.

ఒక సంగతి:

బంగాళాదుంపలు తినకూడదన్నది ఒక అపోహ. ఇవి మధుమేహం ఉన్నవారు తప్ప, మిగిలిన వాళ్ళందరూ తినదగిన పౌష్టికాహారం. ఉడికించిన వాటిల్లో కార్బోహైడ్రేట్స్,విటమిన్ బి,సీ,ఇంకా కొన్ని ప్రోటీన్లు ఉంటాయి. నూనెలో వేయించితేనే అది హానికరం.పప్పు దినుసుల్లో కన్నా ఎక్కువ తేమ బంగాళాదుంపల్లో ఉంటుంది,అందువల్ల పప్పుదినుసులలో కన్న తక్కువ కేలరీలు వీటిల్లో ఉంటాయి.ఉడికించిన బంగాళాదుంపముక్కలు, ఉప్పు, ఉల్లిపాయ ముక్కలు వేసుకుని నిమ్మరసం,కొత్తిమీర చల్లుకుని సాయంత్రాలు టీ టైం లో తినచ్చు. అయితే,తొక్కతీసి ఉడికించినా,తొక్క బ్రేక్ అయ్యేలా ఎక్కువ ఉడికించినా వీటిలోని పోషకాలన్నీ నశిస్తాయి. ఈ సంగతి నేనొక పుస్తకంలో చదివి తెలుసుకున్నది.

సగ్గుబియ్యం అట్టుకు కావాల్సిన పదార్ధాలు:

* ఒక కప్పు సగ్గుబియ్యం (రెండు కప్పుల నీటిలో 3-4 గంటలు నానబెట్టాలి.

* 3 మీడియం సైజు బంగాళాదుంపలు (ఉడకపెట్టుకుని తొక్కు తీసుకున్నవి)

* సన్నగా తరుక్కున్న పచ్చిమిర్చి (కారం అవసరమైతే)

* అంగుళం(1/2 inch ) అల్లం తురుముకోవాలి

* సన్నగా తరుక్కున్న రెండు ఉల్లిపాయలు

* రెండు చెంచాల బియ్యప్పిండి లేదా శనగపిండి(మిశ్రమం దగ్గరపడటానికి)

* ఒక చెంచా జీలకర్ర

* తగినంత ఉప్పు

* అట్టు కాల్చటానికి ఒకోదానికీ 1/2 చప్పున నూనె

తయారీ:

* పైని పదార్ధాలన్నింటినీ(నూనె తప్ప) కొద్దిగా నీరుతో కలుపుకోవాలి క్రింద చూపిన విధంగా.

* పెనం కాలాకా, పిండిని పెనం మీద గుండ్రంగా పరచాలి క్రింది విధంగా. చేతిని నీటితో తడిపుకుని అట్టు వేస్తే త్వరగా చెయ్యి కాలకుండా వెయ్యగలుగుతాము.

చుట్టుతా ఒక అరచెంచా నూనె వేసి, రెండు మూడు నిమిషాల తరువాత అట్టు వెనకకు తిప్పుకోవాలి.

* చాలా రుచిగా ఉండే ఈ అట్లను ఏ చట్నీ తోనైనా తినవచ్చు. చల్లని సాయంత్రాలు లేదా ఎవరైనా అతిధులు వచ్చినప్పుడు చేసుకుంటే వెరైటీగా బాగుంటాయి. హెవీ టిఫిన్ కాబట్టి ఎక్కువ అట్లు వేయక్కర్లేదు... :)